Συνέντευξη | Επιμέλεια Αρμάν Τοροσιάν
Η Μαρία Σιώνη συνδυάζει την απαιτητική καθημερινότητα της αστυνομικού με την αγάπη της για το τρέξιμο. Ως ερασιτέχνης δρομέας, συμμετέχει σε αγώνες διαφορετικών αποστάσεων, από τα 5 χιλιόμετρα μέχρι τον μαραθώνιο, ενώ το τελευταίο διάστημα ανακαλύπτει όλο και περισσότερο τον κόσμο των αγώνων βουνού.
Με σημαντικές συμμετοχές σε διοργανώσεις της Θράκης και όχι μόνο, η Μαρία δοκιμάζει τις αντοχές της, αναζητά νέες διαδρομές και αντιμετωπίζει κάθε αγώνα ως μια ευκαιρία προσωπικής εξέλιξης.
Η δεύτερη θέση στον φιλανθρωπικό αγώνα της Δαδιάς, στα 23 χιλιόμετρα με 900 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς, αλλά και η πρώτη θέση στο Vergina Beer Run, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα της αγωνιστικής της δραστηριότητας.
Στη συνέντευξή της, μιλά για τις εμπειρίες της στην άσφαλτο και στο βουνό, τις δυσκολίες των συνεχόμενων αγώνων, την καθημερινή προπόνηση, τη στήριξη της οικογένειάς της και τα μαθήματα ζωής που της προσφέρει ο αθλητισμός.
Ερώτηση: Πες μας λίγα λόγια για εσένα. Ποια είναι η Μαρία Σιώνη;
Μαρία Σιώνη: Ονομάζομαι Μαρία Σιώνη, είμαι αστυνομικός στο επάγγελμα και, ως χόμπι, ασχολούμαι με το τρέξιμο ως ερασιτέχνης δρομέας.
Ερώτηση: Τι αποστάσεις προτιμάς να τρέχεις;
Μαρία Σιώνη: Τρέχω κάθε είδους απόσταση, αρκεί να μου αρέσει ο αγώνας και να έχω διάθεση. Από τα 5 μέχρι τα 42 χιλιόμετρα τα απολαμβάνω όλα. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε ένα δίλημμα ανάμεσα στους αγώνες βουνού και την άσφαλτο.
- Ερώτηση: Ποιος ήταν ο τελευταίος σου αγώνας και πώς ήταν η εμπειρία στη Δαδιά;
Μαρία Σιώνη: Η τελευταία φορά που έτρεξα ήταν την Κυριακή που μας πέρασε, στον αγώνα της Δαδιάς. Ήταν 23 χιλιόμετρα με 900 μέτρα υψομετρικής διαφοράς.
Η διαδρομή περνούσε και από περιοχές που είχαν καεί πριν από τρία χρόνια. Ήταν πάρα πολύ όμορφη εμπειρία, ενώ ο αγώνας είχε φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Ερώτηση: Έτρεξες και την προηγούμενη ημέρα στο Vergina Beer Run;
Μαρία Σιώνη: Έτρεξα και το Σάββατο, ναι. Δεν ήταν στο πρόγραμμα. Συμμετείχα στο Vergina Beer Run, σαφώς για πλάκα, για τις μπύρες μετά! Κατέκτησα την πρώτη θέση και ήταν πάρα πολύ ωραία.
Ερώτηση: Στη Δαδιά κατέκτησες τη δεύτερη θέση. Το περίμενες;
Μαρία Σιώνη: Όχι, δεν το περίμενα, γιατί η αλήθεια είναι ότι από το πρώτο χιλιόμετρο ήθελα να τα παρατήσω. Το σώμα μου ζορίστηκε πολύ, επειδή έκανα αγώνες συνεχόμενα. Δεν είναι εύκολο και νομίζω ότι δεν θα το ξανακάνω. Θα το μετριάσω λίγο αυτό.
Ερώτηση: Τι σου αρέσει περισσότερο, η άσφαλτος ή οι αγώνες βουνού;
Μαρία Σιώνη: Μου αρέσει και η άσφαλτος, αρκεί να είναι σε διαδρομές που δεν γνωρίζω. Η προπόνησή μου έχει γίνει πολύ μονότονη, γιατί τρέχω συχνά στην ίδια ευθεία. Γι’ αυτό συμμετέχω σε αγώνες, ώστε να σπάω τη μονοτονία.
Χωρίς παρέα, πολλές φορές κουράζεσαι και ψυχολογικά. Κάποιες ημέρες το ευχαριστιέμαι και κάποιες άλλες ζορίζομαι. Τον τελευταίο καιρό, επειδή κάποιες άλλες διαδρομές είναι επικίνδυνες, επιλέγω συνειδητά μία συγκεκριμένη και γι’ αυτό έχω κουραστεί λίγο. Βαριέμαι πάντα τα ίδια. Ξέρω πλέον κάθε πέτρα στη διαδρομή μετά τις γέφυρες στην Κομοτηνή.
Ερώτηση: Πώς προέκυψε η συμμετοχή σου σε αγώνα βουνού στο Νάουσα ;
Μαρία Σιώνη: Η Νάουσα είναι σχετικά κοντά στην Έδεσσα, από όπου κατάγομαι. Είχα την ευκαιρία να βρίσκομαι εκείνες τις ημέρες στην περιοχή και άδραξα την ευκαιρία.
Έτρεξα στον μεγαλύτερο αγώνα βουνού που είχα κάνει μέχρι τότε, στα 25 χιλιόμετρα. Είχα άγχος και πήγα με τη λογική «πάμε και όπως βγει», γιατί ήταν κάτι άγνωστο για μένα. Τελικά, μου άρεσε πάρα πολύ. Νομίζω ότι θα επιλέξω περισσότερο τους αγώνες βουνού.
Ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζεις τις απαιτήσεις των αγώνων βουνού;
Μαρία Σιώνη: Επειδή δεν έχω ακόμη την απαραίτητη προπόνηση στους αγώνες βουνού, πηγαίνω πολύ συντηρητικά. Δεν έχω ακόμη την τεχνική και τα χιλιόμετρα που χρειάζονται στο βουνό, οπότε ό,τι κάνω το κάνω συντηρητικά και ενστικτωδώς.
Πολλές φορές νιώθω ότι βρίσκομαι σε μια καλή θέση. Όταν είδα, για παράδειγμα, ότι ήμουν έκτη, σκέφτηκα ότι εκεί πρέπει να σταματήσω να πιέζω περισσότερο. Πιστεύω ότι η επιπλέον προσπάθεια θα μπορούσε να μου κάνει κακό, είτε με έναν τραυματισμό είτε με κάτι άλλο. Γι’ αυτό βάζω φρένο στον εαυτό μου σε πολλούς αγώνες.
Ερώτηση: Πόσο συχνά προπονείσαι και πώς συνδυάζεις το τρέξιμο με την καθημερινότητά σου;
Μαρία Σιώνη: Τρέχω καθημερινά. Κάνω προπονήσεις στην άσφαλτο σχεδόν κάθε μέρα, όταν μου το επιτρέπουν η δουλειά μου και το πανεπιστήμιο, όπου σπουδάζω.
Πιστεύω ότι για να κάνεις αυτό που κάνω, πρέπει να τρέχεις συχνά και να είσαι συνεπής. Η συνέπεια είναι σημαντική, πάνω απ’ όλα για να αποφεύγεις τους τραυματισμούς. Αυτό νιώθω και στο σώμα μου.
Ερώτηση: Είχες ασχοληθεί με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία;
Μαρία Σιώνη: Ναι, είχα ασχοληθεί με τον αθλητισμό από μικρή. Από τεσσάρων χρόνων ασχολήθηκα με την κολύμβηση. Οι δικοί μου ασχολούνται με τον αθλητισμό, οπότε είχα τις κατάλληλες βάσεις.
Στη συνέχεια ήρθε η διαιτησία, με την οποία ασχολούμαι εδώ και αρκετά χρόνια. Θα συνεχίσω και την επόμενη χρονιά στη Γ’ Εθνική. Ήταν κάτι που υπήρχε από παλιά στη ζωή μου και το συνεχίζω.
Ερώτηση: Θεωρείς ότι η διαιτησία σε έχει βοηθήσει στους αγώνες δρόμου;
Μαρία Σιώνη: Μπορώ να πηγαίνω πιο εύκολα σε αγώνες χωρίς τόσο άγχος, γιατί έχω ζήσει πιο στρεσογόνες καταστάσεις μέσα στα γήπεδα του ποδοσφαίρου. Ίσως γι’ αυτό τα πηγαίνω τόσο καλά, επειδή έχω μάθει να λειτουργώ και κάτω από πίεση.
Ερώτηση: Συμμετέχεις και σε αγώνες στο Σουφλί;
Μαρία Σιώνη: Ναι, στο Σουφλί συμμετέχω το καλοκαίρι. Προσπαθώ να πηγαίνω σε ό,τι διοργανώνεται στην περιοχή μας, στον Έβρο, στη Ροδόπη, στην Ξάνθη και γενικότερα όπου έχουμε αγώνες κοντά μας.
Ερώτηση: Πώς πήγες στο Silk City Run στο Σουφλί;
Μαρία Σιώνη: Πολύ καλά. Κατέκτησα τη δεύτερη θέση στα 10 χιλιόμετρα. Προσπαθούσα να βελτιώσω τον χρόνο μου στη συγκεκριμένη απόσταση και τελικά τερμάτισα σε 48 λεπτά. Για μένα ήταν πολύ καλός χρόνος.
Ήταν ένας πολύ ωραίος αγώνας. Το Σουφλί είναι πολύ όμορφο και φιλόξενο μέρος.
Ερώτηση: Συμμετείχες και σε αγώνα στην Ορεστιάδα;
Μαρία Σιώνη: Ναι. Εκείνη την περίοδο υπήρχαν πολλά αθλητικά γεγονότα στην περιοχή και είχα πάει στην Ορεστιάδα για έναν αγώνα 5 χιλιομέτρων.
Ουσιαστικά, αυτές οι συμμετοχές ήταν δοκιμασίες για μένα. Πήγα με ξεκάθαρο στόχο να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, ώστε να δω τι μπορώ να πετύχω τόσο στα 5 όσο και στα 10 χιλιόμετρα.
Ερώτηση: Έχεις αποφασίσει σε ποια απόσταση θέλεις να επικεντρωθείς;
Μαρία Σιώνη: Ακόμη αναγνωρίζω τις αποστάσεις και τις δυνατότητές μου. Δεν ξέρω αν είμαι μαραθωνοδρόμος στο 100%, αν θέλω να ασχοληθώ με τις μεγάλες αποστάσεις ή αν θέλω να επικεντρωθώ στις μικρότερες.
Είμαι δρομέας γενικά. Τις αποστάσεις θα τις βρούμε στο μέλλον.
Ερώτηση: Πήγες και στην Κεραμωτή. Πώς ήταν η εμπειρία εκεί;
Μαρία Σιώνη: Ήταν σε άμμο. Ήταν κάτι πάρα πολύ διαφορετικό. Δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ. Ξεκινήσαμε κανονικά με παπούτσια και κάλτσες, αλλά από το πρώτο χιλιόμετρο τα έβγαλα όλα, γιατί είχαν γίνει μούσκεμα. Δεν ήθελα να με ενοχλεί τίποτα εκείνη τη στιγμή πάνω στην άμμο, γιατί είναι ένα πολύ ιδιαίτερο τερέν.
Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία. Ο κόσμος μάς κοιτούσε, καθώς έκανε μπάνιο και βρισκόμασταν μέσα στην καλοκαιρινή σεζόν. Ήταν πραγματικά πολύ ωραία.
Ερώτηση: Επειδή τρέχεις σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο σε αγώνα, νιώθεις ότι έχεις ξεπεράσει τα όριά σου;
Μαρία Σιώνη: Νομίζω ότι τώρα λίγο ξεπέρασα τα όριά μου. Με το Vergina Beer Run και τη Δαδιά, αλλά και με τους προηγούμενους αγώνες της προηγούμενης εβδομάδας, το σώμα μου καταπονήθηκε σοβαρά.
Στη Δαδιά, από το πρώτο χιλιόμετρο, έλεγα ότι θα τα παρατήσω. Τελικά, έπρεπε να πείσω λίγο το μυαλό μου: «Λίγο ακόμη, λίγο ακόμη». Αν δω ότι δεν μπορώ, σταματάω, γιατί η υγεία είναι πάνω απ’ όλα.
Στη συνέχεια, με τους ηλεκτρολύτες, τα τζελ και όσα χρησιμοποιώ κατά τη διάρκεια του αγώνα, συνήλθα. Κατάλαβα ότι πολλές φορές πρέπει να πείσεις το μυαλό σου να συνεχίσει και το σώμα ακολουθεί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείς τα σημάδια της εξάντλησης.
Ερώτηση: Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις όταν δυσκολεύεσαι;
Μαρία Σιώνη: Το να νικήσεις τον εαυτό σου. Εκείνη τη στιγμή δεν ανταγωνίζεσαι τους άλλους. Ανταγωνίζεσαι καθαρά τον εαυτό σου.
Ειδικά στους λαϊκούς αγώνες, στους οποίους συμμετέχουμε εμείς οι ερασιτέχνες δρομείς, δεν είμαστε επαγγελματίες. Είναι το χόμπι μας και η αγάπη μας, αλλά μέχρι ένα όριο.
Ερώτηση: Ποιοι άνθρωποι σε στηρίζουν σε αυτή την προσπάθεια;
Μαρία Σιώνη: Σχεδόν πάντα είναι ο άντρας μου. Πολλές φορές είναι και η μικρή μου αδελφή, στην οποία θεωρώ ότι δίνω ένα πολύ δυνατό παράδειγμα στον χώρο του αθλητισμού.
Είναι επίσης οι φίλοι μου, που χαίρονται με τη χαρά μου, και η οικογένειά μου. Ακόμη και άγνωστοι άνθρωποι χαίρονται για εμάς, μας χειροκροτούν και μας στηρίζουν.
Πολλές φορές, ακόμη και το χειροκρότημα από ανθρώπους που δεν γνωρίζεις είναι μια επιπλέον ώθηση για να συνεχίσεις.
Ερώτηση: Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον;
Μαρία Σιώνη: Έχω έναν γενικό στόχο. Θέλω, μαζί με το πανεπιστήμιο, να βρίσκομαι σε έναν χώρο που αγαπάω και, σιγά-σιγά, στο μέλλον, να εξελιχθώ και μέσα από άλλες ιδιότητες.
Προς το παρόν, θέλω να κατακτώ τα πράγματα βήμα-βήμα και να είμαι υγιής πάνω απ’ όλα, γιατί χωρίς την υγεία δεν μπορείς να προχωρήσεις πουθενά.
Σίγουρα θέλω να κάνω και μια καλή χρονιά ποδοσφαιρικά στη διαιτησία. Έπειτα από τόσα χρόνια, είναι ένας χώρος στον οποίο θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι.
Ερώτηση: Πώς έχει αλλάξει ο αθλητισμός τον χαρακτήρα σου;
Μαρία Σιώνη: Θεωρώ ότι έχω γίνει πιο δυνατός άνθρωπος. Οι υπερβάσεις που κάνουμε κάθε φορά με τον εαυτό μας μάς βοηθούν να εξελισσόμαστε.
Έναν χρόνο πριν δεν είχα ιδέα τι είναι οι αγώνες βουνού. Από το πρώτο μου επτάρι στην Ξάνθη έφτασα να τρέχω 25 χιλιόμετρα. Δεν γνώριζα τότε ότι θα μπορούσα να φτάσω σε αυτό το σημείο.
Θεωρώ ότι όλη αυτή η διαδικασία είναι μια πρόβα για τη ζωή. Μας δυναμώνει και μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τις προσωπικές, οικογενειακές και άλλες δυσκολίες.
Ερώτηση: Τι θα ήθελες να τονίσεις σχετικά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις συγκρίσεις;
Μαρία Σιώνη: Όλοι χρησιμοποιούμε τα social media, δημοσιεύουμε φωτογραφίες και ανεβάζουμε τις επιδόσεις μας. Εγώ θέλω κυρίως να εμπνέω τον κόσμο, αλλά αναπόφευκτα τόσο εγώ όσο και πολλοί άλλοι άνθρωποι μπαίνουμε στη διαδικασία της σύγκρισης.
Θα ήθελα να τονίσω ότι όλο αυτό είναι μια μακροχρόνια σχέση. Δεν μπορείς να περιμένεις αποτελέσματα από τη μία στιγμή στην άλλη, ούτε στο εμφανισιακό κομμάτι ούτε στην αντοχή ούτε στο να σπας κάθε φορά τα προσωπικά σου ρεκόρ.
Όλα αυτά χρειάζονται χρόνια, επιμονή και υπομονή. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε, γιατί όλοι δημοσιεύουμε όσα κάνουμε, αλλά είναι βασικό να θυμόμαστε πόση δουλειά χρειάζεται πίσω από κάθε αποτέλεσμα.
Ερώτηση: Πώς αντιμετωπίζεις τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τη δημιουργία περιεχομένου;
Μαρία Σιώνη: Τα βλέπω λίγο σαν το προσωπικό μου παιχνίδι. Μου αρέσει πολύ η δημιουργία περιεχομένου και θεωρώ δημιουργικό το να φτιάχνεις κάτι δικό σου.
Τα social media είναι πλέον ένα παιχνίδι για μένα, ένας τρόπος να ανακαλύπτω τη δημιουργική μου πλευρά. Προσπαθώ και πειραματίζομαι. Κρατάω κυρίως τα καλά σχόλια και τους ανθρώπους με τους οποίους έρχομαι σε επαφή.
Θεωρώ ότι είμαι προσιτός άνθρωπος, τόσο στους φίλους όσο και σε ανθρώπους που δεν γνωρίζω προσωπικά. Μπορεί κάποιος να μου μιλήσει, να μου δώσει μια συμβουλή και να δημιουργηθεί μια όμορφη επικοινωνία. Έτσι δημιουργείται και μια κοινότητα γύρω από τους αγώνες δρόμου.
Ερώτηση: Πόσο σημαντική είναι η στήριξη του συζύγου σου;
Μαρία Σιώνη: Υπάρχει πολλή εμπιστοσύνη και μεγάλη στήριξη από τον άντρα μου. Είναι δίπλα μου και ζει μαζί μου τις δυσκολίες που συνοδεύουν όλη αυτή την προσπάθεια.
Γνωρίζει τις απαιτήσεις, τις προπονήσεις και την καταπόνηση που μπορεί να έχει ένας αγώνας. Η στήριξή του είναι πολύ σημαντική για μένα.
Ερώτηση: Τι σε βοηθά να συνεχίζεις όταν οι δυσκολίες είναι μεγάλες;
Μαρία Σιώνη: Πολλές φορές είναι και ο Θεός. Σε αρκετά χιλιόμετρα, όταν δυσκολεύομαι πολύ, λέω μέσα μου: «Τώρα ανέλαβε εσύ. Μέχρι εδώ ήμουν εγώ, από εδώ και πέρα ξεκίνα εσύ».
Η πίστη είναι κάτι που με βοηθά στις δύσκολες στιγμές.
Ερώτηση: Ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στον κόσμο;
Μαρία Σιώνη: Το μήνυμά μου είναι να είμαστε όλοι κοντά στον αθλητισμό. Είναι ένας πολύ ωραίος χώρος και πρέπει να καλλιεργούμε αυτή την παιδεία.
Θέλω να συνεχίσω να συμμετέχω σε αγώνες βουνού και υπάρχουν ήδη σκέψεις για τις επόμενες διοργανώσεις.
Θέλω επίσης να τρέξω στον αγώνα της Κομοτηνής και να τον στηρίξω. Προσπαθώ να συμμετέχω σε ό,τι διοργανώνεται στον τόπο μου και στις γύρω περιοχές, ειδικά όταν πρόκειται για αγώνες στους οποίους συμβάλλουν πολλοί εθελοντές.
Χωρίς τους εθελοντές δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί τίποτα. Η συμβολή τους είναι πολύ σημαντική και αξίζει να στηρίζουμε τις προσπάθειές τους.
Το μήνυμα πίσω από κάθε τερματισμό
- Η Μαρία Σιώνη αντιμετωπίζει τον αθλητισμό ως μια διαδρομή διαρκούς εξέλιξης, στην οποία κάθε αγώνας προσφέρει διαφορετικές εμπειρίες και πολύτιμα μαθήματα.
- Οι διακρίσεις αποτελούν σημαντική επιβράβευση, όμως η ίδια δίνει μεγαλύτερη αξία στην προσπάθεια, στην υγεία και στη δυνατότητα να συνεχίζει να κάνει αυτό που αγαπά.
Η πορεία της από τις μικρότερες αποστάσεις μέχρι τους απαιτητικούς αγώνες βουνού αποτυπώνει τη σημασία της συνέπειας, της υπομονής και της σωστής διαχείρισης των προσωπικών ορίων.
Το μήνυμά της είναι ξεκάθαρο: ο αθλητισμός δεν αφορά μόνο τους χρόνους και τα μετάλλια, αλλά κυρίως τη χαρά της συμμετοχής, την προσωπική υπέρβαση και τη δύναμη που αποκτά κανείς μέσα από κάθε νέα πρόκληση.
Συνέντευξη και δημοσιογραφική επιμέλεια: Αρμάν Τοροσιάν
